Bedankt lieve beren!

Mijn blog

De meivakantie loopt op z’n eind en de scholen, peuterspeelzalen en kinderdagopvangen gaan weer open. Langzaam, heel langzaam zullen we onze wereld weer wat groter zien worden en eerlijk is eerlijk, ik vind het best spannend! Vandaag kreeg ik een mailtje met een voorstel voor een groot overleg over ons pleegkind, groot betekent écht groot want naast ons als pleegouders, voogd en pleegzorgwerker, waren alle therapeuten, de leerplichtambtenaar, verschillende mensen van scholen, de dagbesteding en nog iemand van de gemeente uitgenodigd. Geheel onverwacht merkte ik bij mezelf meteen een soort twijfeling, in één ruimte met ál die mensen aan één tafel? Kan dat wel? Is dat veilig?

Intelligente lock down

Dik zeven weken hebben we eigenlijk niemand gezien, natuurlijk niet letterlijk want ik deed boodschappen, we vierden een vreemd verjaardagsfeestje achter glas met allerlei leuke momenten, we gingen wandelen in het bos en online hebben we koffie gedronken, spelletjes gespeeld en zelfs een lunchconcert gegeven. Maar toch, in een openbare ruimte, aan een vergadertafel, ik weet het niet… Heeft deze periode van lock down mij een sociale fobie gegeven? Of is dit een normale reactie na zo’n periode van niet normaal?

Maandag brengen we onze pleegdochter weer naar de peuterspeelzaal, op afstand zullen we haar bij de deur afleveren en we mogen niet mee naar binnen. Hoe zal zij reageren? Hoe zorgen we ervoor dat ze onze spanning niet overneemt en lekker relaxt zal gaan spelen met haar vriendinnetjes? Ook dingen als dagbesteding staan heel voorzichtig open voor een nieuwe start, het hoe en wanneer moet nog worden uitgevogeld, maar we gaan weer beginnen!

Eenzaam

Wat hebben we een bijzondere tijd beleefd met elkaar! Natuurlijk is het leven nog lang niet weer normaal en moeten we volgens onze minister president wennen aan het idee van een nieuwe normaal, maar met het starten van scholen en dagbesteding, zal er toch weer een heel nieuw ritme komen. Wat heerlijk dat de kinderen weer wat lucht krijgen, weer samen mogen spelen, rennen en leren. Wat fijn dat de lijnen wat rechtgetrokken worden en iedereen weer een iets grotere wereld krijgt! Want voor onze kinderen waren de afgelopen weken behalve gezellig en bijzonder, ook best eenzaam op sommige momenten!

Het allerbijzonderste van deze afgelopen periode vond ik de saamhorigheid, samen ondergingen we dit alles en samen werden er dingen bedacht om mensen en kinderen op te vrolijken. Mensen gingen weer kaartjes sturen, pakketdiensten hadden het drukker dan ooit en overal in Nederland werden er beren voor de ramen gezet! Ook wij kregen leuke post, de kinderen fleurden helemaal op van kaartjes en chocolade die via de post bij ons thuis werden bezorgd! Vriendinnen die een bloemetje op de stoep kwamen brengen zorgden bij mij voor een dankbaar gevoel en beeldbellen werd in ons gezin voor het eerst gebruikt. Maar voor ons gezin en onze kinderen was veruit het meest populair de berenjacht!

Beren zoeken

Ik weet het nog goed die eerste weken, de onwerkelijkheid, de paniek in de ogen van onze pleegzoon en de ongemakkelijkheid bij de afstand. Het waren moeilijke dagen en weken in ons gezin en toen ik hoorde van de berenjacht ben ik meteen aan de slag gegaan. Natuurlijk een beer voor onze ramen, op de bovenverdieping zelfs iedere dag een nieuwe samenstelling van beren, maar ook een telkaart gemaakt om zelf op jacht te gaan. Een filmpje op You Tube las onze kinderen het inmiddels beroemde verhaal voor, compleet met een liedje. We gingen op pad in onze eigen wijk en vonden daadwerkelijk beren!!! De verrukking op het gezicht van ons meisje, even weer helemaal kind zijn! Even niet de speeltuin ontwijken omdat er teveel kinderen zijn, even niet nadenken over afstand houden en handen wassen, wij waren op berenjacht!

Dus vandaag wil ik deze plek gebruiken om alle beren in Nederland te bedanken! Bedankt dat jullie voor het raam gingen zitten om een glimlach op het gezicht van ons meisje te bezorgen! Bedankt voor jullie geduld en jullie aanwezigheid! Bedankt voor alle plezier en liefde die jullie met elkaar hebben verspreid!

Dag lieve beren, bedankt!!!

Maandag begint een nieuwe fase van ons leven in de tijd van het Corona virus, onze beer gaat terug naar het bed van onze pleegdochter en voor het raam hangen we een mooie knutsel van onze pleegzoon. Lock down project 2493 😉 Het was een fijne jacht, de berenjacht!

Hebben jullie ook beren gezocht en gevonden?

Volgen en delen

One thought on “Bedankt lieve beren!

  • Het lijkt mij ook wel spannend, om de kinderen weer naar school te sturen en zeker ook om dan zo’n groot overleg te doen. En die beren? Ja, ik was elke keer ontroerd als ik op mijn dagelijkse rondje ergens een beer zag staan. Ik kan me goed voorstellen dat het de kinderen heel goed heeft gedaan, die berenjacht.

Geef een reactie