Het leed dat leerlingenvervoer heet

Mijn blog

Eigenlijk had ik er voor ons hele pleegzorgavontuur nog helemaal nooit over nagedacht. Natuurlijk zag ik ze wel af en toe rijden, maar waar ze eigenlijk langs zouden rijden en wat het uiteindelijke doel is van die busjes? Het was voor mij een groot mysterie. Meteen toen onze eerste pleegkindje bij ons kwam, wisten we dat we te maken zouden krijgen met leerlingenvervoer. Het kind in kwestie ging naar speciaal basisonderwijs en dat is niet beschikbaar in het dorp waar wij wonen. Naar school dus in de grote stad en als je net 6 bent is openbaar vervoer geen optie.

De eerste week ging hij niet naar school, stiekem wel fijn want wat moesten we allemaal wennen! Hij ineens in een ander huis, bij andere mensen met andere gewoontes, geuren en geluiden. Maar wij moesten zéker niet minder wennen! Van met z’n tweetjes waren we ineens met z’n drieën en hoewel dat natuurlijk altijd wennen is, kon ons eerste kind meteen ook praten en meeluisteren, had een mening en eigen gewoontes… Superheftig dus voor iedereen en fijn dat we even de tijd hadden om aan elkaar en de nieuwe situatie te wennen zonder dat daar nog school en dergelijke bij kwam…

Maar goed, er is natuurlijk in Nederland leerplicht en dus werd het na de eerste week tijd om weer naar school te gaan en toen hadden we dus vervoer nodig. De gezinsvoogd, pleegzorgwerker én de mevrouw van de gemeente waren het er allemaal over eens, dat moest snel geregeld worden. Ik was onder de indruk, iedereen wilde hetzelfde, het zou snél geregeld zijn. Na drie dagen kwam ik er echter achter dat mijn snel iets heel anders betekende dan het snel van de mevrouw van de gemeente. “Normaal is de doorlooptijd zo’n zes weken, we doen ons best om het voor u binnen vier weken te regelen”

Uithuisplaatsing hetzelfde als een verhuizing?

Pleegkinderen blijken geen voorrang te krijgen, hoewel het kind zelf op de dag van uithuisplaatsing nog niets wist van zijn “verhuizing” zoals de gemeente het noemde, zijn ouderen wisten er niet van en ook wij waren pas een dag van te voren op de hoogte. Maar, zo vertelde de mevrouw van de gemeente, we hadden het toch écht zes weken van te voren aan moeten vragen… Een bureaucratische muur bleek keihard, vijf weken heeft het geduurd…

Opgelucht en blij was ik toen het eenmaal allemaal rond was, me niet realiserend in wat voor wereldje ik terecht was gekomen. De wereld van leerlingenvervoer is namelijk op zijn minst bijzonder te noemen. Ik heb inmiddels wat ervaring, de mensen bij de gemeente die gaan over leerlingenvervoer kennen mijn naam en die van onze kinderen en we hebben verschillende taxibedrijven zien komen en gaan. Vaste chauffeurs, verschillende officiële klachten hebben we ingediend, kinderen zijn vergeten, ik kan er al met al wel een heel boek over schrijven.

Het probleem is denk ik dat leerlingenvervoer gezien wordt als vervoer, kun je een busje besturen en je houden aan de (meeste) verkeersregels, dan mag je rijden op de busjes van leerlingenvervoer. Wat vergeten wordt is dat de kinderen die in aanmerking komen voor het vervoer, niet de meest doorsnee kinderen zijn. Bijzonder gedrag, lage emotionele en sociale ontwikkeling, gedragsproblemen, sociale problemen en leerachterstanden, het komt allemaal samen in het busje onderweg naar de grote stad. Er gelden allerlei regels waar je je als ouders aan moet houden, maar het bedrijf in kwestie neemt het niet zo nauw met de regels…

Vacature eisen: rijbewijs

Ik geloof heus dat de mensen die het busje rijden het met de beste wil van de wereld doen, maar er is meer nodig om het vervoer in goede banen te leiden dan alleen een rijbewijs. Je moet met de kinderen om kunnen gaan, je moet problemen signaleren en gesprekken aangaan, je hebt te maken met ongewenste intimiteiten, gevaarlijk gedrag (gordels afdoen, rennen door de bus, enz.) en onderlinge wrijving.

Voor ons is het altijd maar weer afwachten hoe het zal gaan, komt het busje op tijd, hoe lang zal onze pleegzoon in het busje zitten voordat hij aankomt op de plek van bestemming? De dagbesteding is open vanaf negen uur, maar in het afgelopen schooljaar is hij zeker twee keer voor acht uur ‘gedropt’ op de locatie. Ook met de reistijd nemen ze het niet zo nauw, waar de maximale reistijd een uur is, zijn er weken geweest waarop ons mannetje dagelijks anderhalf uur heen én anderhalf uur terug deed over een stukje waar je rechtstreeks ongeveer 20 minuten over doet.

Verschillende klachten hebben we al ingediend bij de verschillende taxibedrijven en bij de gemeente, maar het is wat het is… Soms wordt een chauffeur op de vingers getikt, geschorst of zelfs ontslagen, verschillende keren hebben we al een officieel excuses gekregen van het vervoersbedrijf en ook de gemeente heeft al twee keer excuses gemaakt. Maar met excuses kunnen wij natuurlijk niets, we zijn afhankelijk van het vervoer voor de dagbesteding van onze pleegzoon. De dagbesteding die hem bestaansrecht geeft, zijn zelfbeeld verbeterd en voor hem noodzakelijk is. We zijn afhankelijk van de buschauffeurs, van het vervoersbedrijf en van de gemeente en ze kunnen doen wat ze willen, we hebben ze de volgende dag gewoon weer nodig…

Op dit moment gaat het best aardig, vanmorgen werd onze al zó groot geworden pleegzoon opgehaald door de chauffeur die hij sinds de zomervakantie heeft. Hij zou de vierde in de taxi zijn, maar de taxichauffeur vertelde vanmorgen aan de deur dat de eerste passagier die hij op zou halen geen zin had om uit bed te komen, de tweede bleek te zijn verhuisd en de derde ging met ingang van januari op eigen gelegenheid naar zijn speciale school… Iedere week is er wel iets bijzonders en hoe mijn zoon zich voelt overdag hangt grotendeels af van hoe het die ochtend ging met het busje. Hoeveel woedeaanvallen hij heeft, hoe hij in zijn vel zit en hoeveel spanning hij de hele dag met zich meezeult, het wordt allemaal beïnvloed door de ochtendrit in het schoolbusje…

Hebben jullie te maken met schoolvervoer of leerlingenvervoer? Wat zijn jullie ervaringen?

Volgen en delen

4 comments

  • Leerlingenvervoer is echt drama (ik was werkzaam op een school voor sbo, dus daarom weet ik er iéts van). Inderdaad, bij uithuisplaatsing doen ze moeilijk en kan het dus gebeuren dat een kind ‘gewoon’ een paar weken thuis moet blijven omdat er geen vervoer is. Verklaringen, blabla. En als je ‘t slecht treft, zeggen ze tegen een kind van 10 dat het wel met het openbaar vervoer kan. Paar keer overstappen, geen probleem. En heb je een chauffeur die niet echt passie heeft voor leerlingenvervoer, komen kinderen soms totaal overprikkeld op school aan.
    Sorry, maar er kwam even wat uit;).
    Mijn conclusie: Leerlingenvervoer ‘staat of valt’ met een goede chauffeur. Die zijn er gelukkig ook! Je moet ze alleen wel heel goed zoeken.

    • Klopt helemaal Naomi, een goeie chauffeur is het allerbelangrijkste! Maar de eisen om chauffeur te worden zijn zó onder de maat, dat écht goeie chauffeurs er veel te weinig zijn! 🙁

  • Onze buurjongen moet ook met de taxi ivm spierziekte. Wat voor drama ze daar ook beleven… taxi die niet op komt dagen, taxi die wel komt, terwijl er is afgezegd… zelfs ik werd dan aangesproken, terwijl ik bezig was om iedereen naar school te krijgen…
    Nu is de buurjongen 18 en mag niet meer met leerlingen vervoer. Maar hij gaat voorlopig nog wel naar school…! Heel bijzondere wereld!

  • Pfff…. Wij hebben nu 2 weken met leerlingenvervoer te maken. Chauffeur was een super mens. Pleegzoon vloog hem elke ochtend in de armen. Maar hij bleek niet te kunnen parkeren op school. Klachten van ouder ed en nu is hij vervangen door een andere chauffeur, vanaf aanstaande maandag… ben benieuwd…

Geef een reactie