Ik ben een pleegkind – Kristien Dieltiens

Per toeval vond ik dit bij-de-hand-boek in de kringloopwinkel, ik kende het niet en had er om eerlijk te zijn ook nog nooit van gehoord. Het boek is van 2008 maar voor zover ik heb kunnen vinden is het alleen nog tweedehands beschikbaar, best jammer….

Pleegzoon

Al voordat ik het boek überhaupt kon openen, had onze pleegzoon het al in handen. Hardop heeft hij het voorgelezen aan ons pleegdochtertje en hoewel zij er al vrij snel genoeg van had en ging spelen, heeft hij het héle boek hardop voorgelezen. Terwijl hij voorlas gaf hij tussen het lezen door verschillende keren commentaar op het verhaal of de interacties in het boek. Voor ons een mooie manier om in gesprek te komen over zijn eigen situatie en ook die van zijn pleegzusje en pleegbroertje…

We praatten met dank aan het boek over uit huis plaatsingen, relaties tussen broertjes en zusjes in een pleeggezin en verschillende biologische moeders. Bijzondere gesprekken…

Het verhaal

Het boek vertelt het verhaal van Lorenzo, een pleegkind in het gezin van papa Tom en mama Mieke. In het gezin wonen ook twee biologische kinderen. Lorenzo voelt zich raar en er niet bij horen, mooi in het verhaal is dat hij in de loop van het boek op school een meisje tegenkomt dat ook een pleegkind is…

Lorenzo heeft het moeilijk en de lezer wordt meegenomen in zijn worstelingen in het nieuwe gezin. Hij mist zijn vroeger, zijn mama en zijn hond Spike. Het slotje in zijn keel zorgt ervoor dat hij niet weet hoe hij moet praten met pleegmama Mieke. Ook de worsteling van pleegmama Mieke lees je terug in het boek, bijvoorbeeld hoe ze in het begin Lorenzo soms voortrekt en erachter komt dat dat niet handig is…

Biologische mama

Lorenzo mist zijn biologische mama en hoewel onze pleegzoon het boek een dikke 8 geeft, vindt hij het niet leuk hoe er verteld wordt dat de nieuwe baby van de biologische mama niet naar een pleeggezin hoeft. Ik denk dat dit minder met het verhaal dan met zijn eigen leven te maken heeft…

Aanrader

Pleegzoon en ik zouden het boek zéker aanraden! Niet voor hele jongen kinderen, ik denk vanaf een jaar of acht? Het verhaal is soms verdrietig en soms heel mooi en op verschillende punten is het een fijn verhaal om het gesprek over je eigen situatie aan te gaan.

Fijn aan het boek vind ik dat belangrijke pleegzorgthema’s niet uit de weg gegaan worden, dingen als een niet opdagende biologische mama op een bezoekmoment, ingewikkelde relatie tussen biologisch kind en pleegkind en de hardheid in het leven waarmee pleegkinderen soms te maken krijgen.

Het verhaal eindigt voor Lorenzo verdrietig omdat hij in het pleeggezin moet blijven wonen, hij kan niet terug naar zijn mama. Maar er is een verrassing, hondje Spike mag bij hem en het pleeggezin komen wonen!!

Helaas is het boek voor zover ik kon vinden niet meer te bestellen, maar wellicht kun je het vinden in de bibliotheek, kringloopwinkel of rommelmarkt. Van onze pleegzorgorganisatie weet ik dat ze bepaalde boeken hebben om uit te lenen, wellicht het proberen waard?

Volgen en delen

One thought on “Ik ben een pleegkind – Kristien Dieltiens

  • Dat moet heel bijzonder zijn geweest, om hem zijn eigen commentaar op het boek te horen geven tussen het (voor)lezen door. Mooi dat je op zo’n manier ook weer aanleiding vindt om een gesprek met hem aan te gaan.

Geef een reactie