Ik zou dat écht niet kunnen!

Veruit de meest gehoorde reactie als mensen ontdekken dat ik pleegmoeder ben is: “Dat zou ik écht niet kunnen!”. Vaak gevolgd door complimentjes over hoe geweldig ze het vinden, hoe bijzonder en wat een dankbare taak het wel niet moet zijn. Ook hebben mensen vaak de behoefte om zichzelf te verontschuldigen dat ze zelf géén pleegouders zijn, verklaringen als “Ons gezin is veel te onrustig”, “Ik zou me veel te erg hechten aan zo’n kind”, “Ik zou niet met de ouders om kunnen gaan” of “Ik denk er ook wel eens over na of we dat in de toekomst zouden doen” komen regelmatig voorbij.

Geen houding

De complimentjes zorgen ervoor dat ik me geen houding weet te geven, ik ben niet enorm bijzonder en wat wij doen doen we omdat we het graag doen. Pleegouders zijn past bij ons, het is ons pad en onze manier van leven. Wij verwachten niet van iedereen om ons heen dat ze ook pleegouders gaan, willen of zullen worden want laten we eerlijk zijn, het is niet makkelijk! Ik ben niet geweldig, ook ik lig soms wakker omdat ik hete tranen huil bij het idee dat een pleegkindje weer terug moet naar zijn of haar moeder! Ook ik ben soms heel boos, heel gekwetst, heel onredelijk of heel sacherijnig….

Ook de verklaringen waarom iemand geen pleegouder is, waarom iemand het misschien overweegt in de toekomst of wat dan ook, ik weet écht niet hoe ik erop moet reageren… Moet ik applaudisseren omdat iemand misschien in de toekomst ook pleegmoeder wil worden? Of moet ik je juist oordelen op het feit dat je het nog niet bent? Dat ik pleegouder ben zegt niets over wat ik van jou verwacht…

Goeie reactie?

Hoe reageer jij als je van iemand hoort dat hij of zij pleegouder is? Misschien is het goed om vijf tips te geven. Vijf manieren om te reageren zonder dat je jezelf hoeft te verontschuldigen, zonder ongemakkelijke complimenten of ingewikkelde situaties…

Maak het jezelf niet te moeilijk en wring je niet in allerlei bochten. Als je oprecht geïnteresseerd bent, is het leuk als je vragen stelt. Ben je dat niet dan is dat totaal ok!!

Wat vind jij een fijne reactie als iemand hoort dat jij pleegouder bent?

  • “Wat bijzonder”

    Dat was het… Geen onnodige complimenten of ongemakkelijke uitspraken. Geen verontschuldiging over jezelf of verklaring van de keuzes die jij in je leven maakt. Gewoon zeggen dat je het bijzonder vindt.

  • “Ik ken niemand die dat doet”

    Laten weten dat het voor jou nieuw is is heel ok. Je kunt dit je eigen woorden geven, maar het is prima om als reactie te laten weten dat je dat nog niet eerder hebt gehoord/meegemaakt.

  • “Ok”

    Verder gewoon niets. Aannemen wat er gezegd wordt en verder niets. Je hóeft er niets over te zeggen, je hoeft er niets van te vinden en je hoeft ook niets te vragen als je dat niet wilt….

  • “Is dat moeilijk/leuk/zwaar/enz?”

    Vragen stellen mag altijd, dus als je er meer over wilt weten, stel je vragen want dit is je kans! Denk wel na over wát je vraagt, inhoudelijke vragen over de pleegkinderen zelf worden vaak niet of met mate op prijs gesteld…

  • “Hoe heb je ontdekt of pleegouder zijn iets voor je is?”

    Als je je afvraagt of het pleegouderschap iets voor jou  is, is dit hét moment om hierover in gesprek te gaan. Vaak vinden pleegouders het leuk om te praten over pleegouder worden of zijn.

Maak het jezelf niet te moeilijk en wring je niet in allerlei bochten. Als je oprecht geïnteresseerd bent, is het leuk als je vragen stelt. Ben je dat niet dan is dat totaal ok!!

Wat vind jij een fijne reactie als iemand hoort dat jij pleegouder bent?

Volgen en delen

3 comments

Geef een reactie