Laat maar komen! – Kim Postma & Rene Wokke

Boeken

De ondertitel van dit boek zegt dat het boek over de crisisopvang van pleegpubers gaat. Pleegpubers, pubers als pleegkind en dan specifiek crisisopvang. Bijzonder omdat voor pubers het vinden van pleeggezinnen het moeilijkst is. Dit wordt vaak toch gezien als de moeilijkste groep, moeilijk te plaatsen, maar ook moeilijk om in je thuissituatie op te vangen. Angstbeelden van blowende pubers die tot diep in de nacht feesten, totaal onhandelbaar zijn thuis én op school… Pubers roepen toch een bepaald vooroordeel op en dan pleegpubers…

Ik had al vaker over het boek gehoord, in het jaar tussen het schrijven van het boek en het uitkomen ervan is Rene, één van de twee schrijvers overleden. Destijds heb ik daar wel wat over gehoord en ik kan me nog herinneren dat ik nieuwsgierig was naar het boek, maar het was er nooit écht van gekomen om het daadwerkelijk te lezen. Pubers zijn niet de doelgroep die wij kunnen opvangen, het past op dit moment niet in ons gezin, dus het boek verdween naar de achtergrond…

Een verhaal samen vertellen

Het boek is geschreven door de pleegouders Kim en Rene, zelf bewust kinderloos besluiten ze op een goeie dag zich aan te melden als pleegouders voor weekendpleegzorg. Vanuit weekendpleegzorg wordt het uiteindelijk het jarenlang opvangen van pubers in crisissituaties en in dit boek vertellen ze over een aantal van de verhalen. Niet zomaar een verhaal dus, maar de daadwerkelijke gebeurtenissen in hun pleegzorgavontuur. De verhalen in het boek worden afwisselend door Kim en Rene verteld en niet alleen zij komen aan het woorden

Eén van de meest bijzondere dingen aan dit boek, vind ik dat de verhalen niet van één kant belicht worden. Natuurlijk heb je de kant van Kim en de kant van Rene, maar dat is toch min of meer dezelfde kant. In het boek komt ook de pleegzorgwerker en een aantal van de pleegkinderen zelf aan het woord, hoe bijzonder is dat! Mooi om te lezen hoe een korte opvang voor kinderen blijvende herinneringen kan geven!

Pleegpubers

Het boek is opgedeeld in korte hoofdstukken en leest heerlijk vlot. Als je op zoek bent naar ervaringsverhalen binnen de Nederlandse pleegzorg is dit boek een absolute aanrader! Verschillende kinderen, verschillende verhalen en verschillende problematiek, het komt allemaal aan bod. Het is ook niet een romantische versie van de waarheid, de eerlijke verhalen worden neergezet, ook als dat eindigt in een vroegtijdige afbreking van een plaatsing het weglopen van een kind of het zelf verkeerd aanpakken van een situatie.

In één dag uit

Zelf heb ik het boek achter elkaar uitgelezen, ik heb genoten van de verhalen en van het karakter van Kim en Rene. De rust en het rustig blijven, niet op alle slakken zout leggen en kinderen bovenal op het hart drukken dat ze genoegen mogen nemen met wie ze zijn, goed zijn zoals je bent, een groot goed.

Ik heb dit boek met veel plezier gelezen en zou het zonder twijfel aanraden als je op zoek bent naar ervaringsverhalen. Leest heerlijk en laat je niet achter met een zwaar of onaf gevoel.

Via deze link kun je het boek online kopen. Natuurlijk kun je het ook in je eigen boekhandel halen of lenen in de bibliotheek.

Volgen en delen

One thought on “Laat maar komen! – Kim Postma & Rene Wokke

Geef een reactie