Onze kerstboom…

Mijn blog

En dan is het ineens tijd om een kerstboom in huis te halen, het is alweer het einde van 2019! Om heel eerlijk te zijn ben ik er in mijn hoofd nog steeds niet echt mee bezig, waar sinterklaas me al overviel, doet kerst het dit jaar nog eens extra… Alle voorgaande jaren ging ik all out, ik hou van lampjes, versiering, beeldjes, kaarsjes (veel te veel kaarsjes), slingers, glitter en kleurrijk. Maar dit jaar is anders dan andere jaren, word ik oud?

Onze oudste pleegzoon vraagt al dagenlang wanneer we nou éindelijk een kerstboom krijgen en ik weet ook heus wel dat ik er niet onderuit ga komen. Dus er komt een kerstboom, maar kleiner dan andere jaren en we zetten hem op een tafeltje voor de veiligheid van onze fanatiek rondkruipende baby… Hoewel het woord kleiner eerst voor wat vragende blikken zorgt, maakt het al snel plaats voor enorm enthousiasme, er komt een kerstboom!

Als manlief voorrijdt met de kerstboom in de auto zijn de kinderen niet meer te houden en vanaf dat moment is het in ons leven anders dan in andere gezinnen. Omdat we een pleeggezin zijn, is er in ons gezin veel oud trauma, wat resulteert in soms onverwachte heftige situaties. Door voorgaande jaren weten we dat onze pleegzoon enorm reageert op kerstbomen en dus is alles goed voorbereid. De versiering staat al beneden en is bekend, de plek waar de boom gaat staan is al voorbereid en leeg en zoals ieder jaar brengt papa straks de boom binnen en mag hij samen met papa de boom openknippen…

Voller en voller…

Toch is het ieder jaar behoorlijk spannend, komt er een woede-aanval, gaat hij het trekken de stress van een boom ín huis en het versieren ervan? Dit jaar gaat alles boven verwachting goed en omdat ik heb besloten alles tot een minimum te beperken komen er dit jaar geen slingers in de boom en dat blijkt een gouden greep. Zonder een aanval, zonder gedoe en met veel drukte raakt de boom voller en voller. Herinneringen van de kinderen, veel glitter en zelfgeknutselde frutsels, nostalgie van mij als klein meisje en hier en daar een prachtige gekochte bal, het is een kleurrijk geheel.

Als de boom staat, de lichtjes aan zijn en ook de rest van ons huis langzaam een ingetogen kerstgevoel krijgt verzucht m’n pleegzoon: “Mama, wat máák jij ons huis toch altijd mooi en met lievige dingen” Daar zit ik dan, met betraande ogen een beetje bijtend op mijn lip omdat ik niet wil huilen. Al dagenlang voel ik me een slechte moeder omdat ik geen zin heb in kerst, al dagen neem ik het mezelf kwalijk dat ik dit jaar minder uitbundig wil en niet zoveel zin heb ik alle gedoe om kerst heen en dan krijg ik dit compliment.

Drie volle bakken kerstzooi…

Nu ik dit schrijf zijn we alweer twee dagen verder, heb ik nog twee kerststerren voor het raam gehangen en is toch de kerstkrans nog van zolder gehaald. Drie volle bakken met kerstzooi staan nog op zolder te wachten op een ander jaar of misschien houden we onze kerst wel zo? Gezellig maar rustig, misschien is dit wat voor iedereen in ons gezin beter is? Minder prikkels maar toch warm en gezellig? De tijd zal het leren. Voor nu draai ik de playlist met bijzondere kerstliedjes op repeat, drinken we liters christmas-thee en genieten we samen van de mooie lichtjes in ons huis…

Heb jij je huis ook versierd deze kerst? Over de top uitbundig? Geheel gestyled? Of net als wij dit jaar, rustig maar sfeervol?

Volgen en delen

Geef een reactie