Onze kinderen zijn géén noodgevallen!

Mijn blog

Pleegzorg dat is wat wij doen, ons gezin heet een pleeggezin, ik ben Pleegmoeder en dus hebben onze kinderen het etiket pleegkind. Geen keuze of benijdenswaardige eretitel, geen etiket om trots op te zijn of mee te koop te lopen. Pleegkind word je niet zomaar, het is het gevolg van je verleden, van wat je hebt meegemaakt of wat je gespaard is gebleven. Het zegt niks over jou als persoon, wél over je geschiedenis. Het laat mensen zien dat er íets gebeurd is, iets aan de hand is. Mensen houden van sensatie, van het verhaal achter een pleegkind, wát is er gebeurd?

Pleegzorg heeft voor de meeste mensen een bijsmaak, variërend van honingzoet tot bitter en zuur. Gevoed door vooroordelen of eigen getrokken conclusies hebben de meeste mensen een mening over pleegkinderen. Uit eigen ervaring weet ik dat die mening vaker niet dan wel positief is. Toen wij aan vrienden en familie vertelden dat wij erover dachten om voor één van onze pleegkinderen een blijvende plek te worden, waren er eigenlijk alleen maar minpunten die met ons gedeeld werden. Zouden we dat nou wel doen? Het kon nu wel goed gaan, maar pleegkinderen hebben eigenlijk altijd gedragsproblemen, stelen en liegen en als een pleegkind wil studeren of een laptop nodig heeft, wie gaat dat dan betalen?

Géén noodgevallen!

Pleegkinderen zijn géén noodgevallen! Een pleegkind is een kind, een gewoon kind dat geen geluk heeft gehad. Een kind met een rugzakje dat te zwaar is om alleen te dragen en daarom helpen wij hem of haar mee voor een korte of langere periode. Pleegkinderen zijn kinderen die slim, zorgzaam en muzikaal kunnen zijn. Ze kunnen grappig, inventief of bijdehand zijn, nét als alle andere kinderen. Deze kinderen zijn ook geboren met een eigen stel talenten, ze hebben alleen niet de gelukkigste omstandigheden getroffen…

Als pleegkinderen in pleegzorg komen, zijn ze vaak beschadigd. Soms een beetje en soms heel erg, soms is het te genezen en soms lijkt het nooit beter te worden. Maar deze beschadiging is niet wie ze zijn! Ze zijn véél meer dan hun verleden, hun titel of de beschadigingen die ze hebben opgelopen en het doet pijn als ik mensen over onze kinderen hoor praten alsof het casussen zijn…

Geen helden

Na jaren ongewenst kinderloos geweest te zijn, werden manlief en ik pleegouders en hoewel het waarom zwaar op mij drukte, waren we in de zevende hemel! Wij waren papa en mama geworden! Er was een kindje waar wíj voor mochten zorgen en dat voelde zó enorm bijzonder! Het was vreemd en onwennig, we wisten niet goed hoe we dingen aan moesten pakken en net als biologische ouders, deden we maar wat… Net zoals je pleegkinderen niet als noodgevallen moet zien, stel ik voor om pleegouders ook niet als opperopvoeders of zichzelf wegcijferende helden te zien! Wij zijn gewoon een papa en mama die hun kinderen op een andere manier hebben gekregen dan gemiddeld…

Wij weten vaker niet wat we moeten doen dan dat we het wel weten en natuurlijk raken óók wij meteen gehecht aan de kinderen waarvoor we mogen zorgen! Een veel gehoorde opmerking als iemand ontdekt dat ik pleegmoeder ben is: “Wat prachtig dat je dat doet, ik zou dat écht niet kunnen! Ik zou namelijk véél te snel gehecht raken!” Ja, je ráákt meteen gehecht en dat is goed, dat is wat de kinderen verdienen!!! Een veilige plek, stabiliteit en liefde. Natuurlijk raak je gehecht, ga je houden van en kan dat bij een mogelijk afscheid pijn doen, maar er ís geen alternatief!

Dus, pleegkinderen zijn geen noodgevallen en pleegouders zijn geen hedendaagse helden. Een pleeggezin is een gewoon gezin met gewone kinderen en een gewone vader en moeder. Daarnaast zit er nog een heel netwerk omheen, zijn de rugzakjes gemiddeld flink zwaarder dan van de meeste gezinnen en zijn er meerdere ouders betrokken bij een kind, maar dat maakt geen verschil. Deze kinderen en ouders willen graag normaal behandeld worden, zonder vooroordelen of ontzag.

Gewoon normaal…

Ken jij een pleeggezin in jou omgeving? Nodig ze eens uit voor een gewoon uitje! Gezellig samen naar een kinderboerderij, het bos of zwemmen in het plaatselijke zwembad, vinden ze vast leuk! Gewoon zijn is voor onze pleegzoon zijn grootste wens, gewóón normáál! Ik zou willen dat ik het hem precies dat kon geven…

Volgen en delen

2 comments

  • Briljante tip, in je slot. En wat ik heel belangrijk vind is om bij ieder kind (pleeg of niet) te blijven zien dat ze in moeilijk (door veel mensen benoemd als irritant) gedrag hun beschadigingen laten zien. Niet dat je daarmee al het gedrag moet goedkeuren, maar het kan wel helpen om vol liefde te blijven kijken…

    • Bedankt dat je mijn blog zo trouw leest, heel tof!! En je hebt gelijk, kijken naar het kind onder de beschadigingen, onder het masker, ervaringen en ongewenst gedrag… Kijken met je hart…

Geef een reactie