Pleegzorg in crisistijd

Mijn blog

De wereld schreeuwt, alles is anders en wij zitten er inmiddels middenin. Waar we een aantal weken geleden nog dachten dat China waanzinnig ver weg was en een virus heus niet zomaar zou overwaaien, zijn er gisteren in Nederland meer dan 40 mensen overleden in één dag! Precies één week geleden was de eerste dag dat alle Nederlandse basisschoolkinderen thuis moesten blijven, geen school om verdere besmettingen te voorkomen. Alle kinderen dus plots thuis, geen vakantie, je kunt nergens heen en het schoolwerk moet gewoon gedaan worden. Geen vakantie maar toch thuis, niemand weet precies hoe dat moet en samen waren we afgelopen maandag volledig van de leg…

Op Instagram, Facebook en Twitter regent het berichtjes van moeders die met hun handen in het haar zitten, hóe moeten we dit vorm geven? Scholen beginnen met het versturen van huiswerk, roosters en lesmateriaal, de ene school creatiever dan de andere school maar alle kinderen van de basisscholen in Nederland zijn gedurende vorige week bevoorraad met stapels schoolwerk om thuis te maken. Onderwijs gaat door maar nu vanuit huis.

Tips en advies

Het aantal artikelen, filmpjes en blogs met tips is niet op de handen in ons gezin te tellen. Tips over hoe je je hoofd koel houdt, hoe je je kinderen bij de les houdt, hoe je een dagplanning opzet of hoe je op een creatieve manier je kinderen bezig houdt… Ook tips over wat je thuis kunt doen aan beweging komen onze kant op, van toiletrollengym tot bewegingsbingo het is bijzonder om te zien hoe creatief ermee omgegaan wordt.

Moeders in het hele land doen hun best, we doen het voor onze kinderen, onze ouders en buren. Niemand wil iemand anders aansteken met dit dodelijke virus, maar het is niet makkelijk! Hoe hou je je kinderen thuis? Hoe hou je het thuis gezellig? Hoe hou je als mama tijd voor jezelf om tussendoor even op adem te komen?

Ons pleeggezin

In ons huis is alles anders sinds vorige week, de wereld op zijn kop en ook ons wereldje staat volledig op z’n kop. Onze kinderen zijn gewone kinderen, prachtige kinderen met hun eigen karakters en talenten. Maar onze kinderen zijn ook getraumatiseerd op verschillende manieren én hebben hechtingsproblemen… Geen school die ons schoolwerk levert omdat er geen school meer betrokken is. We zijn dus op onszelf aangewezen en afgelopen maandag was een bijzonder pittige dag bij ons thuis.

Het hamsteren van de mensen zorgde voor lege schappen in de supermarkten en voor onze pleegzoon die honger gekend heeft, échte honger was dat een enorme trigger. Hij was totaal in paniek, over de rooie. Hij was zó erg van slag dat hij er lichamelijk onwel van werd, nooit eerder zag ik hem zó bleek, zijn hart ging racen en hij was misselijk en had hoofdpijn. Geen reden behalve zijn inwendige paniek en hij wist zich geen raad…

Voor ons die eerste dagen dus geen schoolwerk, niks leren of werkbladen maken, lekker de natuur in en rennen, bewegen. Met stokken in het water slaan leek het enige dat écht hielp, daar aan de waterkant kwam hij zichtbaar tot rust en toen kwamen de vragen. Wie zorgt er dan nu voor de dieren op de boerderij? Wanneer mag ik weer naar de dagbesteding? Gaan wij ook ziek worden? Hoe gaat het verder met oma? Hebben we wel genoeg eten in huis? Hebben al mijn vrienden en familie wel genoeg te eten? Moeten we mensen gaan bellen en helpen? Wanneer is dit voorbij? Mogen we nog wel naar buiten? Mag ik jou nog wel knuffelen? En en en…

Oneindig veel vragen

Paniek, in zijn lijf, zijn lichaam en zijn hoofd. Duizenden vragen waar ik ook het antwoord niet op wist en weet, wanhopig op zoek naar structuur en duidelijkheid. Op zoek naar de grond onder zijn voeten. Die dag, de eerste maandag is het niet goedgekomen. Hij was onrustig, onhandelbaar en in enorme paniek. Meteen ben ik aan de slag gegaan, we kennen hem als geen ander en ik wist wat hij nodig had, maar niemand had me een lijstje gestuurd met tips voor totale paniek bij een getraumatiseerd kind. Geen richtlijnen of adviezen, dit is niet eerder gebeurd dus we moesten zelf het wiel uitvinden…

Structuur en voorspelbaarheid is voor hem het allerbelangrijkst en ook onze andere kinderen varen daar wel bij. Dus die nacht, van maandag op dinsdag heb ik uren aan tafel gezeten. Ik heb schema’s gemaakt, dagschema’s, keuzeschema’s, eetplanningen, enz. Alles vastleggen wat ik vast kan leggen, geen onduidelijkheid, in ons huis is alles tot in de puntjes voorspelbaar. We kijken niet op de klok want dat zorgt voor onrust, we leven aan de hand van ons dagschema. Eerst opstaan, daarna ontbijten en of dat nou om half acht is of om half tien dat maakt niet uit. Dat vindt mama fijn… 😊

Structuur

Met de structuur kwam de rust terug, de paniek maakte plaats voor bezorgdheid en dat is goed. We mogen bezorgd zijn, iedereen is dat en dus proberen we handen en voeten te geven aan bezorgdheid. We leven voor hoe we voor elkaar kunnen zorgen, sturen kaartjes, bellen familieleden, bieden hulp aan oudere of zieke buren en hebben afgelopen weekend naar veel vrienden en familie cadeautjes en tulpen rondgebracht. We zorgen binnen de kaders van het RIVM, we houden ons strikter dan strikt aan de regels omdat dat het veiligst is wat we kunnen doen en we houden een link met de mensen waarvan we houden. Maar het is pittig, erg pittig…

Een bijzondere tijd is het waarin we leven en zo goed we kunnen proberen we het een positieve herinnering te maken. We doen leuke dingen en genieten extra van elkaars gezelschap, maar wat is het moeilijk dat alle normale dingen ineens wegvallen! De dagbesteding is natuurlijk weggevallen net als school voor alle kinderen, maar bij ons vervallen ook bezoekregelingen met biologische familie, therapieën, gesprekken met hulpverlening en logeerweekenden. Extra veel druk dus ook op ons als gezin, alle hands on deck zal het zijn de komende dagen en weken…

Ik kan alleen maar hopen dat de huidige maatregelen voldoende zijn, hopen dat 6 april de wereld weer een beetje opengaat en we weer mogen knuffelen met opa en oma… Maar als ik heel eerlijk ben, ben ik toch wel bang dat het niet afgelopen is tegen die tijd… We wachten af, blijven binnen en zorgen zo goed mogelijk voor onszelf en elkaar…

Heb jij voor tips voor ons in deze crisis? Hoe pak jij dit aan in je gezin? Ook dingen als werkbladen, online tips, enz. zou ik enorm waarderen! 😊

Blijf gezond lieve mensen!

Volgen en delen

2 comments

  • Heel heftig dit. En nee, ik verwacht ook niet dat op 7 april ineens de wereld weer ‘gewoon’ gaat draaien. Heel goed idee, om wel een schema te hebben, maar daarbij wel de klok links te laten liggen. Qua werkbladen enz. heb ik niet echt tips. Enige tip die ik zou kunnen geven is om eens op de website van juf Maike te kijken.

  • Het youtube kanaal ‘belevingsgericht aan de slag’, hier staan allemaal filmpjes op die juffen /begeleiders van deze dagbesteding (OKC) gemaakt hebben. Misschien fijn voor jou om aan te zetten en dan zelf even rust te hebben. Misschien te laagdrempelig voor jou kids, maar dat durf ik niet te zeggen??

Geef een reactie