Tango met jeugdzorg – Cornelie van Well

Boeken

De tango is een dans vol passie, een dans vol leven en gevoel en misschien dat juist de keuze voor déze dans mijn aandacht naar dit boek trok. Tango met jeugdzorg, de passievolle dans met jeugdzorg, gedanst door alle mensen die ermee te maken hebben. De ondertitel zegt immers: “ervaringen van (pleeg)ouders, jongeren en professionals. Het boek had mijn aandacht dus ik reserveerde het bij de bibliotheek.

Eenmaal in huis trok het boek me echter totaal niet meer, het lettertype is zakelijk en de letters zijn erg klein. Op sommige pagina’s is de tekst scheef gedrukt en het boek lijkt meer op een proefschrift van de universiteit dan op een gezellig leesboek en dus bleef het liggen, die lees ik nog wel een keer…

Maar goed, een boek van de bibliotheek moet op een gegeven moment natuurlijk gewoon weer ingeleverd worden en toen ik daar een mailtje over kreeg ben ik het toch gaan lezen. Ik had het immers niet voor niets gereserveerd?

Zoveel mensen, zoveel verhalen

Het boek is tot stand gekomen in aanloop op de transitie en transformatie van jeugdzorg in Nederland, in 2015 is de verantwoordelijkheid van jeugdzorg verlegd van landelijk naar gemeentelijk, gemeentes zouden dus de taak van de landelijke regering over gaan nemen… In het boek vertellen allerlei verschillende mensen over hun ervaring met jeugdzorg op dát moment, dus voor deze transitie.

Eerlijk is eerlijk, ik kon het boek niet wegleggen. Ik raakte gefascineerd door de verhalen en hoewel ieder verhaal maar van één kant belicht wordt en je dus niet per se iets kunt zeggen over het feitelijke verhaal, geeft het een heel duidelijk beeld van de staat waarin jeugdzorg op dat moment verkeerde. De fouten die gemaakt zijn, de verdrietige, hartverscheurende verhalen, het gevecht van sommige mensen met jeugdzorg en de energie en inzet die het krijgt van de professionals.

Niet alle verhalen zullen het volledige verhaal vertellen, maar samen is het een bijzonder beeld dat geschetst is. Ik zou het absoluut de moeite waard vinden om nu, 5 jaar na de transitie opnieuw een gelijksoortig document te maken met de verhalen ná de overgang van verantwoordelijkheid. Is de jeugdzorg beter geworden? Zit jeugdzorg inderdaad dichter bij de mensen? Wordt er mét het gezin gepraat ipv over het gezin?

Het boek heeft mijn beeld van jeugdzorg verbreed, hoewel ik al enorm veel empathie voor biologische ouders van kinderen in jeugdzorg had, heb ik dat misschien nog wat meer gekregen. Maar ook respect voor de andere kant, kinderrechters, jeugdzorgwerkers en beleidsmakers, iedereen doet op zijn of haar manier zijn uiterste best!

Aanrader?

Of ik het boek aan zou raden? Als je meer inzicht wilt krijgen in jeugdzorg, wie zijn er verantwoordelijk voor jeugdzorg en hoe gaat het allemaal in zijn werk? Hoe is het voor ouders als jeugdzorg zich ‘ineens’ met de opvoeding van hún kinderen gaat bemoeien en waar bevinden pleegouders zich in dit geheel? Als je ervaringen wilt lezen van veel verschillende mensen, ja dan is het een aanrader. Wil je feitelijke informatie óf wil je een lekker leesboek, dan zou ik toch een ander boek kiezen…

Via deze link kun je het boek online kopen. Natuurlijk kun je het ook in je eigen boekhandel halen of lenen in de bibliotheek.

Voor wat het moest zijn is het absoluut een goed boek, maar nu zo’n vijf jaar na de transitie is het denk ik hoog tijd voor een update.

Volgen en delen

One thought on “Tango met jeugdzorg – Cornelie van Well

  • Dit klinkt heel interessant. Je hoort veel over ná de transitie en wat er fout is, maar daarvoor was het dus ook niet geweldig… En ik vermoed dat het altijd een leerproces zal blijven, maar ik hoop wel dat kinderen daar niet (meer) de dupe van worden.

Geef een reactie