Vaderloze Vaderdag

Komende zondag is het vaderdag, een prachtige dag voor de vaders met jonge kinderen, voor de vaders met grote kinderen en voor de grootvaders. Natuurlijk is het ook dé verwendag voor pleegvaders, adoptievaders, bonusvaders en stiefvaders. Peuterscholen en basisscholen zijn hard aan het knutselen en frutselen, er worden prachtige foto’s afgedrukt en de kluswinkels en drogisterijen draaien overuren. Bijna alle vaders in Nederland kunnen komende zondag een verrassing verwachten variërend van een zelf geknutselde stropdas tot een duur parfum, van een zelf gesmeerd beschuitje met cola tot een thuisbezorgd uitgebreid ontbijtje. Vaders maak je borst maar nat, er wordt aan jullie gedacht!

Kinderloze vaderdag

Toch is er ook een groep vaders voor wie het komende zondag misschien helemaal niet zo’n leuke dag is, de vaders van een overleden kindje, de vaders met gedoe in de familie, de vaders die al jaren wachten op een kindje, maar waar het nog niet heeft mogen gebeuren. Ikzelf denk in deze week voorafgaand aan vaderdag vooral aan de vaders van onze pleegkinderen. De vaders die het wellicht niet zo hadden gepland als het nu gaat, vaders wiens kind onder toezicht staat en uit huis is geplaatst. Vaders die misschien juist komende zondag, hun kinderen enorm missen.

Maar is dat wel zo? Missen de vaders van onze kinderen hun kinderen? Bij de moeders weet ik dat zeker, ik zie het verdriet in hun ogen, hoor de machteloosheid en voel hun wanhoop. Maar de vaders vind ik persoonlijk een stuk moeilijker te pijlen. Natuurlijk betekend dat absoluut niet dat het verdriet er niet is, maar ik zie het veel minder duidelijk…

Vaders van onze kinderen

Hoewel de moeders van onze kinderen altijd in beeld zijn en altijd in meer of mindere mate betrokken zijn, is dat bij de vaders een heel ander verhaal. In de loop van de jaren hebben we veel meegemaakt met deze vaders en dat maakt het best ingewikkeld soms… Eén van de vaders zit inmiddels voor de zoveelste keer in de gevangenis, het lukt hem niet zijn leven op orde te krijgen, zijn verleden blijft hem achtervolgen. Een andere vader weet voor zover wij weten niet eens dat hij een kind heeft, behoorlijk ingewikkeld vind ik dat, maar volgend jeugdzorg moeten we ons daarbij neerleggen en is dat de keuze die moeder mag maken… Nog een andere vader toont totaal geen interesse in zijn kind, dat wil zeggen niet uit zichzelf. Als ik een bezoek regel is hij er vaak wel en luistert hij, is hij zichtbaar aangedaan en beloofd gouden bergen aan onze pleegkindje. Om vervolgens weer helemaal niets van zich te laten horen.

Ook bij onze kinderen merk ik dat de band met hun vaders anders is dan met hun moeders, op moederdag moet er altijd druk geknutseld worden en zijn we bezig met de extra mama’s van ons gezin. Op vaderdag leeft dat veel minder… Komt dat wel vanuit de kinderen? Of heeft het er ook mee te maken dat ik me minder in de vaders in kan leven? Komt het omdat ik misschien iets meer een mening heb over de vaders die ons gezin rijk is?

Vaderloze vaderdag

Zelf vind ik vaderdag ook vooral een heel ingewikkelde dag. Natuurlijk geniet ik ervan om manlief in het zonnetje te zetten, hebben we ook thuis druk geknutseld en zijn we aan de slag gegaan met foto’s van de kinderen, maar toch voor mijzelf… Het is al dik 15 jaar geleden dat mijn eigen vader overleed, zo lang geleden al en toch ook zo dichtbij… Mijn opa waar ik eigenlijk nog meer een vaderband mee had, is inmiddels ook alweer zo’n 13 jaar geleden overleden en dus zijn de vaders in mijn leven al lang niet meer aanwezen en op de één of andere manier is dat op zo’n dag toch extra zwaar… Een vaderloze vaderdag dus voor mij een een biologische vaderloze vaderdag voor onze kinderen komende zondag.

Fijne vaderdag!

Vaders op afstand, wensvaders, overleden vaders, onbekende vaders, stiefvaders, adoptievaders, biologische vaders, komende zondag is het de dag van alle vaders.

Hoe vier jij vaderdag dit jaar?
Volgen en delen

One thought on “Vaderloze Vaderdag

  • Het zou denk ik interessant zijn om je man te vragen hoe hij de biologische vaders van de kinderen ziet. Ben benieuwd of het voor hem anders voelt dan voor jou. Niet uit kritiek hoor, maar puur uit nieuwsgierigheid, omdat je zegt dat je je minder in de vaders in kunt leven.

    En verder ben ik blij als het weer maandag is. Meer dan de helft van mijn leven gaat Vaderdag voorbij zonder vader (hij overleed jong) en ik blijf het pittig vinden, al die foto’s van de geweldigste papa’s. Als ik er echt even ‘klaar mee ben’, koop ik voor zo’n moment een mooie bos bloemen voor mezelf.

Geef een reactie