Vuurwerkfolders in de bus…

Mijn blog

De laatste week van het jaar, het einde van de beste en ook ingewikkeldste maand van het jaar, december loopt op zijn eind. Waar we begin december nog druk in de weer waren met Sinterklaas, zijn pieten, cadeautjes, surprises en gedichten, zijn we die arme man zo aan het einde van het jaar alweer bijna vergeten. Het lijkt alweer maanden terug dat we met elkaar op de bank zaten, klaar om samen een film te kijken. Die film is er natuurlijk niet gekomen want er werd hard op de ramen geklopt…

De cadeautjes van toen zijn of met veel enthousiasme in gebruik genomen, óf liggen ergens te wachten om ooit gebruikt te gaan worden. De overvloed heeft me ook dit jaar weer verbaasd doen staan want waar doe je als pleegouder goed aan? Vragen waar ik ook volgend jaar weer over na zal denken, hoe zal ons gezin er volgend jaar uit zien? Zal onze jongste baby dan nog bij ons wonen? Of zal hij in de loop van de tijd toch nog binnen zijn netwerk geplaatst gaan worden?

Kerst kwam en ging vol gezelligheid, traditie en betekenis. We hadden twee fijne kerstdagen zonder veel stress en met veel rust en kaarsjes. Vandaag keken we elkaar aan en vroegen we ons alweer voorzichtig af op welke dag we de kerstboom op gaan ruimen, want over minder dan een week is het alweer januari!

Het was nog niet eens kerst toen hier in huis de eerste vuurwerkfolders al gesignaleerd werden. De eerste twee heb ik ongezien kunnen verstoppen, maar de week erna was er geen houden meer aan: “Mag ik de vuurwerkfolders?!!” En zo rolden we in het leed dat onvoorspelbaarheid heet, gáán we vuurwerk kopen? Wanneer gaan we vuurwerk kopen? Hoeveel vuurwerk gaan we kopen? Met wie gaan we vuurwerk kopen? Wie zijn er op oudjaarsdag allemaal als we vuurwerk gaan afsteken? En mag ik ook zelf vuurwerk afsteken? En hoeveel oliebollen mag ik eten op oudjaarsdag? Zijn er op nieuwjaarsdag nog oliebollen over? Mag ik die dan voor mijn ontbijt? En als we nog vuurwerk over hebben gaan we dan op nieuwjaarsdag een knalwandeling doen? En en en…?

Voor onze oudste pleegzoon is de maand december verschrikkelijk, alles is anders en hij kan eigenlijk nergens van op aan. Leerlingenvervoer heeft vaak wijzigingen, kinderen hebben verschillende vrije dagen, kinderen zijn soms ineens onverwacht verkleed, de bus rijdt niet altijd op dezelfde tijd en ook zijn eigen dagbesteding organiseert veel ‘leuke’ dingen die voor hem vooral heel erg ingewikkeld zijn. Dan Sinterklaas, de onvoorspelbaarheid van die man en zijn pieten die overal te pas en te onpas opduiken. De folders vol cadeautjes, schreeuwerig en glimmend. De muziek op straat veranderd en ook het straatbeeld veranderd meer dan eens in de maand december.

Dan vakantie, alles is dan anders en je weet niet wat je gaat doen, wie je welke dag zult zien en wat er allemaal gaat gebeuren. Op dit moment is het in zijn hersenen één soep van verwachtingen en spanning en de vuurwerkfolders brengen alle onzekerheden tot een hoogtepunt. Want de folders hebben dan wel foto’s van het vuurwerk, maar je weet niet précies wat er uit zo’n pijl komt… Zit er roze vuur bij? Is het met knallen of met gegier? En hoe lang duurt het? En hoe hoog komt hij precies? En wat voor weer zal het zijn op oudjaarsdag? En kun je dan pijlen als ze in de lucht ontploffen uberhaupt wel zien?

We proberen alles in duidelijke banen te leiden. Ieder jaar ziet onze oudjaarsdag er exact hetzelfde uit, we bakken oliebollen, nodigen mensen uit, eten oliebollen, we douchen en kleden ons om, we gaan naar het feestje van de overbuurvrouw en rond half twaalf zijn we in ons eigen huis. We zetten alles klaar, tellen af, proosten en zoenen elkaar en dan gaan we naar  buiten. Buiten mag hij zelf uit één tas dingen aansteken met een gekregen lont en papa steekt de grote dingen af.

Al maanden vooraf weten we op welke dag we vuurwerk gaan kopen, het budget is vooraf duidelijk en we kopen niets illegaals. Voor oudjaar steken we geen vuurwerk af en als op oudjaarsdag bepaalde vrienden komen (en die komen altijd) gaan ze dan even samen met kinderen en mannen op straat achter ons huis wat kleine dingetjes afsteken.

En toch is het lastig, de spanning blijft en hij is niet te houden. Zelf heeft hij er het meeste last van, maar voor ons is het ook enorm ingewikkeld. Een grote jongen die niet meer weet in welke volgorde hij zich aan moet kleden, die persoonlijke hygiene vergeet en die om niks ineens kan ontploffen. Het is natuurlijk niet om niks, maar wij zien het soms niet aankomen en hij zelf al helemaal niet… We tellen de dagen af, enerzijds enorm veel zin in de laatste dag van het jaar om samen een nieuw begin te vieren, maar anderzijds ben ik vooral heel blij dat we met de pijlen die de lucht inknallen, december achter ons kunnen laten en ons klaar mogen maken voor de meest saaie maand van het jaar: heerlijk januari!

Nu al zin in!

Volgen en delen

2 comments

  • Na je Instagram nu ook je blog gevonden. Ik ga hem met veel interesse volgen. En vandaag is alles als het goed is weer normaal. Vinden jullie vast ook weer fijn;).

    • Hallo Naomi, superleuk dat je me gevonden hebt! 🙂 En inderdaad, ik ben superblij dat we weer in het ‘normale’ ritme gaan komen! Behalve dat het voor de kinderen waanzinnig belangrijk is, vind ik het ook heerlijk dat ik bijv vanmorgen even een kopje koffie kon drinken in mijn eentje! Heerlijk 🙂

Geef een reactie