Weet ik veel – Mirjam Oldenhave

Natuurlijk kende ik Mirjam Oldenhave van de mees Kees boeken en films, maar wat ik niet wist was dat ze pleegmoeder is. En ze is niet alleen pleegmoeder, ze heeft er dus een boek over geschreven: “Weet ik veel”. De ondertitel verraad meteen wat je van het boek kunt verwachten, de belevenissen van een pleegmoeder.

Mirjam en haar man zijn crisispleegouders, kinderen komen bij hen voor een korte periode van hun leven en worden dan doorgeplaatst, terug naar huis als dat kan óf naar een pleeggezin waar ze mogen opgroeien. Als je het boek begint te lezen is er nét een nieuw meisje geplaatst, Esi heet ze en Mirjam neemt je mee in alles rondom deze plaatsing.

Niet weg te leggen

De open schrijfstijl, de emoties en het ritme van het verhaal zorgen ervoor dat je het boek niet weg kunt leggen, je wilt doorlezen, hoe zal het verdergaan? Esi komt als zevenjarig meisje wonen in het huis van Job, Mirjam en hond Ollie. In alle eerlijkheid vertelt Mirjam over de moeilijke, mooie, emotionele, ingewikkelde, grappige en frustrerende momenten in het proces van een crisisplaatsing. De onzekerheid en wat dat met je doet als pleegmoeder en als pleegkind, de lol die ze samen kunnen hebben bij de grappen die ze uithalen bij Job en ook de moeilijkheid van het hernieuwde contact tussen Esi en haar biologische moeder.

In het verhaal wordt ook het contact met pleegzorg aangehaald, bezoeken en de vele regeltjes daaromheen, de bezoekkamer bij de jeugdbescherming en de frustratie als je als pleegmoeder bewust ergens buiten gehouden wordt.

Verbazing en liefde

Mirjam valt tijdens deze plaatsing van de ene in de andere verbazing en al lezend verbaas je je met haar mee; een kind dat géén patat wil eten, geen pizza én geen pannekoeken! Ook de liefde voor Esi en tussen Job en Mirjam voel je mee als lezer, heerlijk om even in mee te mogen varen… Esi sluit vriendschap met Ollie en later ook met Justin een veel jongere kleuter waar ze een bijzondere vriendschap mee opbouwt. Maar voor Mirjam blijft er veel gissen, ze heeft geen idee wie Esi was en wat ze heeft meegemaakt voordat ze bij hen kwam wonen.

Esi laat niets los en vertelt amper iets uit haar leven voor de dag van de plaatsing, ze is vanuit Ghana naar Nederland gekomen met een oom maar of dat een biologische oom is weet niemand écht zeker… De toekomst van Esi is onzeker en voor het eerst knaagt dat aan Mirjam, Esi’s toekomst is zó onzeker maar daar lijkt verandering in te komen als Esi’s biologische moeder opduikt en voor Esi wil gaan zorgen…

Ingewikkelde gevoelens binnen pleegzorg

Mirjam heeft het moeilijk, ze maakt zich zorgen over de terugplaatsing van Esi naar haar moeder, gaat dat wel goed? Kan haar moeder die zelf amper volwassen is, voor Esi zorgen? Ze spreekt alleen engels en Esi spreekt geen engels en eigenlijk zeggen ze uberhaupt niets tegen elkaar… Op een verfrissend eerlijke manier beschrijft Mirjam de gevoelens van een pleegmoeder die haar pleegdochter voor altijd in haar hart heeft gesloten.

Ze schrijft erover “ ‘Je kunt ze gerust in je hart sluiten, maar laat dan wel de deur op een kiertje staan want ze moeten er ook weer uit kunnen.’ zei ooit een ervaren pleegvader tegen me. ‘Hoe dan?’ had ik moeten vragen. “

Aanrader!!

Hoe het verhaal eindigt ga ik natuurlijk niet opschrijven, maar het lezen is absoluut een aanrader!!! Een prachtig boek voor pleegouders om herkenning te vinden, voor aspirant pleegouders om een ervaringsverhaal te lezen vol echte emoties en erg fijn geschreven. Maar ook voor iedereen die eigenlijk helemaal niets heeft met pleegzorg, zou ik het warm aanbevelen!

Een geweldig boek!! Eén van mijn favorieten!

Via deze link kun je het boek online kopen. Natuurlijk kun je het ook in je eigen boekhandel halen of lenen in de bibliotheek.

Volgen en delen

Geef een reactie